Słownik integracji sensorycznej

Integracja sensoryczna – określenie procesów percepcji zmysłowej wrażeń płynących do naszego ciała ze świata zewnętrznego. Procesy te podlegają integracji w układzie nerwowym, tak aby uzyskać odpowiednią reakcję.
W procesie integracji sensorycznej bierze udział zmysł :
– dotyku,
– wzroku,
– smaku,
– węchu,
– słuchu,
– równowagi (układ przedsionkowy),
– propriocepcji.

Poniżej film obrazujący w skrócie czym jest integracja sensoryczna w życiu codziennym

I jeszcze jeden:

Klasyfikacja zaburzeń integracji sensorycznej (SPD)

klasyfikacja-spd-co-powie-dziecko1

Kokontrakcja (współskurcz) – zdolność mięśni znajdujących się przy stawie do właściwego napięcia się, co pozwala na jego stabilizację. Aby kokontrakcja mogła prawidłowo funkcjonować niezbędne jest prawidłowe napięcie mięśniowe, które pozwala na utrzymanie pozycji stojącej, siedzącej i innych.

 

Nadreaktywność (nadwrażliwość ) sensoryczna:

Objawami nadreaktywności słuchowej mogą być:– zatykanie uszu rękami,

– lęk, zdenerwowanie w miejscach gwarnych,  tłocznych, niechęć do przebywania w takich miejscach, uciekanie od źródła hałasu,

– unikanie mycia uszu,

– wybudzanie się na skutek nawet delikatnych dźwięków, trudności z zasypianiem,

– słuchanie własnych dźwięków,

– strach przed sytuacjami w których wiadomo, że wiążą się z hałasem: szczekanie psa, płacz dziecka, odgłosy sprzętów AGD, hałas samochodów, imprezy masowe itp.

 Objawy białego szumu wg. C.H. Delacato: przekaz sensoryczny jest zakłócany przez sygnały wytwarzane z układu nerwowego:

– uderzanie rękami w głowę, uderzanie głową w inne przedmioty,

– wsłuchiwanie się w dźwięki własnego ciała,

– kołysanie głową,

– słuchanie własnych dźwięków, wydawanych przez siebie.

 Strategie terapeutyczne:

– mówienie przyciszonym głosem, nie zmieniamy nagle poziomu głośności głosu,

– przygotowywanie na możliwość wystąpienia hałasu,

– szeptanie do ucha na przykład przez  rurkę po ręcznikach papierowych,

– opukiwanie uszu dłonią ułożoną w łódeczkę,

– stosowanie zatyczek do uszu lub słuchawek wyciszających hałasy,

– w miarę możliwości pomieszczenia powinny być wyciszane przez dywany czy grube zasłony.

Napięcie mięśniowe – prawidłowe napięcie mięśniowe pozwala organizmowi na prawidłowe wykonanie ruchu. Musi zachowana być równowaga aby nie zbyło za wysokie (hipertonia) lub za niskie (hipotonia).

Niepewność grawitacyjna –  obawa, lęk przez ruchem lub zmianą pozycji (zwłaszcza głowy). Najczęściej niepewność grawitacyjna związana jest z trudnościami w funkcjonowaniu układu przedsionkowego i proprioceptywnego.

Obronność dotykowa –  zaburzenie integracji sensorycznej przejawiające się nagatywną reakcją na dotyk. Dotyk często interpretowany jest jako zagrożenie a reakcja może mieć charakrter bardzo emocjonalny. Dziecko może prezentować takie zachowania jak wycofanie, unikanie kontaktu dotykowego, może tolerować jednynie dotyk bardzo bliskich mu osób, drapanie, pocieranie dotkniętego miejsca, a w skrajnych wypadkach także agresję skierowaną na źródło dotyku ( w jego interpretacji źródło zagrożenia). Zobacz także:  www.integracjasensorycznaintegra.wordpress.com/2014/04/23/jeden-z-objawow-nadwrazliwosci-dotykowej-brak-akceptacji-masazykow/

Propriocepcja– informacje płynące z wnętrza naszego ciała (z mięśni i ścięgien). Dzięki propriocepcji posiadamy świadomość swojego ciała, wiemy w jakiej pozycji i położeniu ono się znajduje, nawet wtedy gdy nie widzimy swojej ręki wiemy jaki ruch ona wykonuje. Niektóre z proprioreceptorów powiązane są z kinestezją, dzięki temu jesteśmy w stanie rozróżnić co jest lekkie a co ciężkie. Oprócz tego proprioreceptory znaleźć możemy w oczach i uszach. Propriocepcja powiązana jest silnie z układem przedsionkowym mając między innymi wpływ na napięcie mięśniowe.

SPD – Sensory Processing Disorder- Zaburzenia przetwarzania sensorycznego – potocznie nazywane także zaburzeniami integracji sensorycznej. Zaburzenie to polega na niewłaściwej interpretacji bodzców płynących ze świata zewnętrznego oraz z naszego ciała.

Każda z osób posiada swój indywidulany sposób przetwarzania informacji sensorycznych. Nie ma osób, które nie miałyby jakichś słabszych stron. Nie musi to jednak powodować rozległych zaburzeń przetwarzania sensorycznego. Zaburzenia te mogą dotyczyć tylko jednego zmysłu lub mogą objąć swoim zasięgiem kilka lub wszystkie zmysły. U każdej osoby będą różniły się także natężeniem i charakterem (podreaktywność, nadreaktywność, poszukiwanie sensoryczne, dyspraksja).

„…Ogólnie rzecz ujmując efektem Zaburzeń Przetwarzania Sensorycznego (zaburzeń SI) może być:

  • Podwyższony poziom pobudzenia i aktywności
  • Obniżony poziom aktywności, ociężałość
  • Trudności z koncentracją
  • Opóźniony rozwój ruchowy
  • Trudności z utrzymaniem równowagi
  • Trudności z koordynacją wzrokowo-ruchową
  • Trudności z percepcją słuchową
  • Opóźniony rozwój mowy
  • Trudności z nauką: czytaniem, pisaniem, matematyką
  • Niskie poczucie wartości
  • Zaburzone relacje społeczne
  • Problemy emocjonalne” za Małgorzata Karga http://www.integracjasensoryczna.org.pl/pl/zaburzenia-si

Układ przedsionkowy –  sprawia, że mamy poczucie działania siły grawitacji. Współpracuje z naszymi oczami i mięśniami dołączając równowagę i ruch. Informuje nas w którym kierunku zmierzamy i jak szybko sie poruszamy. Mówi nam także o tym czy pozostajemy w bezruchu lub ruchu i czy przedmioty się poruszają względem naszego ciała.

Receptory układu przedsionkowego zlokalizowane są w uchu. Stymulowane są przez siłę grawitacji i  ruch. Rejestrują one każdy nasz ruch oraz każdą zmianę pozycji naszej głowy. Robią to w celu:

  • utrzymania nas w pozycji pionowej
  • czucia przez nas wykonywanych ruchów tak, aby były one efektywne
  • wykrycia potencjalnego zagrożenia wokół nas poprzez wibrację powietrza.

J. Ayers uważała, że system przedsionkowy jest bardzo ważny ponieważ wzmacnia działanie układu nerwowego w taki sposób, że może funkcjonować on bardziej efektywnie. przygotowuje go do działania i prowadzi do współpracy z innymi układami czuciowo-ruchowymi. ( V. Mass, Uczenie się przez zmysły. Wprowadzenie do teorii integracji sensorycznej. WSiP, 1998)

Błędnik unerwianyjest  podobnie jak ślimak (narząd słuchu) przez VIII nerw czaszkowy, dlatego istnieje między nimi bardzo duzy związek. J. Ayres uważa, że stymulując układ przedsionkowy możemy wpływać na usparwnianie pracy narządu słuchu.

cdn.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s