Neurologopeda czy logopeda? Co wybrać?

Neurologopeda czy logopeda?

brain-icon-3268442_640

Obecnie w większości przedszkoli i szkół pracują logopedzi, którzy pomogą wykryć
i zdiagnozować problemy dziecka. To specjaliści zajmujący się diagnozą oraz terapią wad wymowy zarówno u dzieci jak i u dorosłych. W obrębie tej dziedziny wykształciły się dodatkowe specjalizacje, np. neurologopedia.

Kiedy szukać pomocy u neurologopedy? Czym zajmuje się neurologopeda?

Neurologopeda jest specjalistą zajmującym się diagnozą oraz terapią zaburzeń mowy
i komunikacji pochodzenia neurologicznego.

Pracuje z pacjentami z uszkodzeniami i dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego, małymi dziećmi z obciążonym okresem ciążowym i okołoporodowym, zespołami genetycznymi, dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy, zaburzeniami mowy i komunikacji oraz osobami dorosłymi z zaburzeniami mowy o podłoży neurologicznym. Poza tym neurologopeda zajmuje się diagnozą i terapią funkcji pokarmowych u dzieci i osób dorosłych.

Z neurologopedą warto skonsultować się gdy:

  • dziecko jest z tzw. grupy ryzyka, tzn. ciąża nie przebiegała prawidłowo, dziecko jest wcześniakiem, było karmione sondą lub spędziło dużo czasu w inkubatorze,

  • ma zdiagnozowane bądź występuje podejrzenie zaburzeń ze spektrum autyzmu, afazję, zespół Aspergera, zaburzenia neurologiczne czy wady genetyczne,

  • dziecko ma problemy z jedzeniem, odmawia przyjmowania pokarmów, nie toleruje określonych konsystencji,

Czytaj dalej

Reklamy

Tak wiele we mnie uczuć

„Tak wiele we mnie uczuć” Jennifer Moore Mallinos i Gustavo Mazali, to pięknie ilustrowana książeczka, która na każdej stronie opisuje jedno uczucie. A znalazło się ich aż…..44. Znajdziemy więc opis uczucia kiedy czujesz się na przykład:”spięty jak gumka do włosów”, kiedy jesteś w nastroju na psoty, masz wrażenie, że jesteś niezgrabny, spotkało cię coś bardzo dla Ciebie ważnego lub bardzo smutne wydarzenie. Każde z tych uczuć jest opisane na przykładowej sytuacji w sposób zrozumiały dla dziecka. Piękne ilustracje i treść daje wiele możliwości do poprowadzenia dalszej rozmowy i poszukania takiego uczucia u siebie w sytuacji, którą przeżyło dziecko.

Wiedza o tym, jak się czujemy potrzebna nam jest do tego, abyśmy wiedzieli co zrobić z uczuciami, które w nas się pojawiają. 

Książeczkę wydało Wydawnictwo Piętka.

 

Aleksandra  Światowska

Przy stole…krótko o podziale odpowiedzialności

cookie-1577040_640

Jest rzeczą naturalną, że w pewnym wieku nasilają się problemy z jedzeniem u dzieci. Odmawiają one pewnych posiłków, chcą jeść stale to samo lub mają ogromną niechęć do kosztowania nowych rzeczy.

W przypadku gdy nie ma mowy o innych trudnościach związanych ze zdrowiem dziecka, ze sposobem przetwarzania wrażeń sensorycznych , zaburzeniami ruchowymi, czy innymi zaburzeniami rozwoju (np. ASD) , jedyne o co powinniśmy zadbać to właściwa atmosfera podczas posiłków oraz o to, by kształtować w dziecku zdrowe nawyki żywieniowe proponując mu do jedzenia posiłki zdrowe, wartościowe dla jego rozwoju.

Ellyn Satter wprowadza zasadę, którą nazywa „division of resposibility in feeding” czyli poddziałem odpowiedzialności w karmieniu. Zgodnie z tą zasadą rodzic odpowiedzialny jest za: Czytaj dalej

Przytul dziecko – dlaczego dotyk jest tak ważny?

Mózg stymulowany jest przez dotyk i ruch. Dotyk i ruch to także pierwsze wrażenia, które odczuwa dziecko.

Skóra dziecka to pierwszy organ zmysłowy, który rozwija się najwcześniej. Dzięki mnogości zakończeń nerwowych skóra odbiera dotyk, ból, nacisk, temperaturę. Receptory znajdujące się w skórze odbierają informacje o poczuciu naszego ciała.

Dotyk buduje także poczucie bezpieczeństwa i miłości. Wczesny dotyk wzmacnia system imunologiczny, zwiększa przyrost wagi oraz stałą wrażliwość podwzgórza, co powoduje obniżenie poziomu stresu i uspokojenie dziecka.

Dzieje się tak dlatego, że obszary czuciowe mózgu jako pierwsze odbierają wrażenia zmysłowe z ciała poprzez skórę. Posiadają one także połączenia z przyległym, ruchowym obszarem kory mózgowej i razem nazywane bywają pasem czuciowo-ruchowym lub korą somatosensoryczną.2 Dlatego dotyk jest niezmiernie ważny w opanowaniu umiejętności sensoryczno – motorycznych. Dotykowa informacja sensoryczna jest niezbędna, aby osiągnąć mięśniową czy ruchową aktywność. Układ dotykowy, oddziałując na inne układy zmysłowe i ruchowe, pobudza wiele różnych poziomów i obszarów w mózgu.

Badania dowodzą, że brak bodźców dotykowych a tym samym brak pobudzania komórek nerwowych w okresie niemowlęcym, może prowadzić do obniżenia aktywności układu pobudzającego nową korę a to daje w efekcie upośledzenie pracy mięśni, zaburzenia emocjonalne, pogorszenie odbioru wrażeń zmysłowych i trudności w uczeniu się a w skrajnych przypadkach niedorozwój podstawowych funkcji ciała, a nawet śmierć.3

Zmysł dotyku pozwala nam uczyć się, oceniać, poznawać otoczenie. Doznania dotykowe przekazywane są do mózgu. Podobne funkcje posiada także układ propriocepcji, czyli układ czucia głębokiego. Dzięki zmysłowi propriocepcji człowiek może utrzymać równowagę, prawidłową postawę oraz orientację w świecie zewnętrznym. Podczas poznawania nowego przedmiotu wodzimy ręką po jego powierzchni, aktywizując właśnie receptory czucia powierzchniowego i głębokiego.

Pomimo tego, że wydaje nam się, iż to wzrok i słuch są dla nas najważniejsze to dotyk jest pierwszym najistotniejszym kanałem uczenia się, a także kluczem do zabawy, a jak wiemy to podczas zabawy możemy przyswoić najwięcej nowych umiejętności czy informacji płynących z otaczającego nas świata. Dotyk –masaż jest pomocny w tworzeniu się u dziecka świadomości własnego ciała. Poczucie swojego ciała to podstawa wykonywania wszystkich czynności, także tych związanych z nauką szkolną dziecka.

Naukowcy są zgodni co do tego, że podstawy rozwoju emocjonalnego dziecka zależą od tego jak często było przytulane, głaskane, brane na ręce, oraz od tego jak się z nim bawiono.

Łagodny dotyk- masaż niemowlęcia był stosowany w wielu kulturach, jedną z podstawowych jego zalet jest nawiązanie i utrwalanie więzi z rodzicami. W początkowym okresie życia dziecka, rodzice komunikują się z nim głównie za pomocą dotyku, dzięki łagodnemu dotykowi dziecko czuje miłość rodziców a co najważniejsze czuje się bezpiecznie. Niesie on korzyści zarówno dla niemowlęcia jak i dla jego opiekunów.

Stymulacja za pomocą dotyku, zwłaszcza łagodny masaż, wywołuje fizjologiczne i psychologiczne zmiany korzystne dla organizmu dziecka tj. poprawia funkcjonowanie układu trawiennego, moczowo-płciowego, oddechowego a także wspomaga rozwój psychiczny dziecka, zaspokajając podstawowe potrzeby dziecka : bezpieczeństwa, przynależności uczuciowej i miłości4

Kolorowe, wymyślne zabawki i bajki nigdy nie zastąpią czegoś co powinno płynąć z głębi serca kochającego rodzica – stworzenia swojemu dziecko bezpiecznego pełnego miłości świata. Okazji do przytulenia dziecka nie brakuje, a jeżeli może się to stać świetną zabawą np. podczas masażyków, to oprócz wspominanych wcześniej walorów wzbudzi w dziecku i jego rodzicach radość i szczęście.

Aleksandra Światowska

terapeuta integracji sensorycznej

1.Carla Hannaford: Serce dziecka. MINK, Warszawa 2004 r.

2.V. Mass.: Uczenie się przez zmysły. WSiP, Warszawa 1998 r.

3.J. Kowal, S. Masgutowa: Terapia Taktylna NeuroKinezjologiczna według dr S. Masgutowej. W: Nowoczesne metody stymulacji rozwoju ruchowego i mowy. MINK Warszawa 2005r.

4.M. Skórczyńska, A. Gruna-Ożarowska, L. Sadowska: Metody wspomagające proces rehabilitacji dziecka. W: Neurofizjologiczne metody usprawniania dzieci z zaburzeniami rozwoju. Red . L. Sadowska , Wrocław 2004r.