Pomysły na wy korzystanie podczas terapii i w domu- materiały „PODEJMIJ WYZWANIE …”

PODEJMIJ WYZWANIE

Materiały do określenia trudności w sferze przetwarzania sensorycznego bodźców dla dzieci, rodziców, terapeutów i nauczycieli. wydawnictwo Harmonia.

         To publikacja, która ma za zadanie pomóc dzieciom z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego (SPD) w osiągnięciu adekwatnego poziomu samoregulacji (np. dostosowanie stanu pobudzenia zgodnie z napływającymi bodźcami). Publikacja będzie także pomocna podczas przygotowania diagnozy SPD i opracowania tzw. diety sensorycznej. Materiały zawierają : Czytaj dalej

Reklamy

Zabawa z dzieckiem z autyzmem. Element integracji sensorycznej cz. 1

Wszystko co robimy, w jaki sposób poznajemy otaczający świat odbywa się z udziałem integracji sensorycznej. Otaczające nas bodźce są pokarmem dla naszego mózgu. Mózg dziecka potrzebuje zatem bodźców, aby wciąż doskonalić swoja integrację sensoryczną. Skoro bodźce są pokarmem, mózg domaga się tych, które mu najbardziej smakują i dzięki którym udaje mu się doprowadzić do samoregulacji. w ten sposób mózg dziecka z autyzmem wybiera także bodźce, które my nazywamy sensoryzmami, które nie pojawiają się bez przyczyny.

Z punktu widzenia integracji sensorycznej, to co najistotniejsze w zabawie to możliwość porządkowania bodźców dzięki którym możemy kierować swoim ciałem i umysłem czyli prezentować odpowiednią odpowiedź adaptacyjną. Przykład: dziecko widzi dwa klocki, sięga po nie i rozpoczyna jakieś działanie z nimi: układa jeden na drugiem, udaje, że na nich gra. Samo machanie rękami nie miało by znaczenia odpowiedzi adaptacyjnej. To znaczy, że w ramach odpowiedzi radzi sobie z wyzwaniem i uczy się czegoś nowego.

Wiadomo, że dzieci z ASD w większym lub mniejszy stopniu mają problemy z zabawą. Nie potrafią jej zaplanować, nie reprezentują właściwej odpowiedzi adaptacyjnej ale także nie posiadają często tzw. woli do działania. Często postrzegamy je jako dzieci, którym się nic nie chce, nie interesują się otoczeniem. Tymczasem kiedy już uda nam się wystarczająco zmotywować funkcję woli działania okazuje się, że potrafią samodzielnie ubrać buty, przejść tor przeszkód itp. co wymaga planowania motorycznego, koncentracji na zadaniu i wieli wielu innych umiejętności.

To co powinno znaleźć się pierwsze na liście  przed rozpoczęciem zabawy to ustalenie co powoduje motywację dziecka do zabawy, jakie aktywności lubi, jakie są jego ulubione zabawki, którymi się bawi, jakie podejmuje aktywności ruchowe. Na bazie tej wiedzy możemy rozpocząć próbę nawiązywania kontaktu i krótkiej zabawy po to, aby dziecko czuło radość płynąca z kontaktu z druga osobą.

cd nastąpi

Aleksandra Światowska