Przy stole…krótko o podziale odpowiedzialności

cookie-1577040_640

Jest rzeczą naturalną, że w pewnym wieku nasilają się problemy z jedzeniem u dzieci. Odmawiają one pewnych posiłków, chcą jeść stale to samo lub mają ogromną niechęć do kosztowania nowych rzeczy.

W przypadku gdy nie ma mowy o innych trudnościach związanych ze zdrowiem dziecka, ze sposobem przetwarzania wrażeń sensorycznych , zaburzeniami ruchowymi, czy innymi zaburzeniami rozwoju (np. ASD) , jedyne o co powinniśmy zadbać to właściwa atmosfera podczas posiłków oraz o to, by kształtować w dziecku zdrowe nawyki żywieniowe proponując mu do jedzenia posiłki zdrowe, wartościowe dla jego rozwoju.

Ellyn Satter wprowadza zasadę, którą nazywa „division of resposibility in feeding” czyli poddziałem odpowiedzialności w karmieniu. Zgodnie z tą zasadą rodzic odpowiedzialny jest za: Czytaj dalej

Reklamy

Terapia karmienia (wybiórczość żywieniowa, trudności sensoryczne, niechęć do nowych pokarmów)

Zapraszamy na konsultacje!!

Zanim przystąpimy do próby pomocy „niejadkowi” należy przeprowadzić dogłębną diagnozę zaburzenia. Podczas diagnozy należy zwrócić uwagę między innymi na :

  1. Możliwości fizyczne dziecka: hipotonia, słaba praca języka, mała stabilność ust, problem z utrzymaniem dłużej pozycji siedzącej może powodować nie prawidłowe przyjmowanie pokarmu co ujawnia się już w okresie niemowlęcym pod postacią trudności z karmieniem piersią, nieumiejętnością picia z butelki. Problemem może być również użycie sztućców.
  2. Strona medyczna: alergie pokarmowe, postawione dotychczas diagnozy, choroby gastrologiczne, obecność grzybów, niedobór cynku, który powoduje brak apetytu ale przede wszystkim zaburza funkcjonowanie zmysłu węchu i smaku. Dzieci z niedoborem cynku lubią tzw.”białą dietę” (białe pieczywo, mleko, frytki, kurczak, naleśniki.
  3. Nietolerancje pokarmowe
  4. Funkcjonowanie sensoryczne dziecka zwłaszcza w obrębie zmysłu smaku, węchu i dotyku a także interocepcji
  5. Dotychczasowy sposób jedzenia dziecko zaczynając od okresu noworodkowego
  6. Otoczenie podczas jedzenia: czy dziecko siedzi przy stole, czy jedzenie jest wspólnym rytuałem, jak panuje atmosfera podczas jedzenia itp.

Praca z dzieckiem z wybiórczym jedzeniem to długi, trudny proces, wymagający od rodziców wytrwałości, współpracy ze terapeutą integracji sensorycznej, który specjalizuje się w pracy z dziećmi z wybiórczością pokarmową i czasu. Podczas tej terapii najistotniejsza jest jak przy mało której „metoda malutkich kroczków”.

Wszystkie nowe procedury wprowadzamy stopniowo, kompleksowo, dostosowując do tego co aktualnie prezentuje dziecko.

0001

Aleksandra Światowska

Wybiórczość żywieniowa

Dotychczas termin wybiórczość żywieniowa (SEN – selective eating disorders) znany był terapeutom pracującym z dziećmi z diagnozą ASD, ponieważ wiele spośród dzieci jako jedno z trudności posiadało właśnie ubogi repertuar spożywanych pokarmów, co było dla rodziców bardzo problematyczne zwłaszcza, że wiele spośród tych dzieci borykało się również z problemami natury gastrologicznej czy było na określonej diecie.

Obecnie do mojego gabinetu trafia coraz więcej dzieci, u których rodzice zauważają tylko problem dotyczący jedzenia, dzieci te nie posiadają innych diagnoz, rozwój ich przebiegał zdaniem rodziców prawidłowo. Zauważalna jest różnica pomiędzy wybiórczością żywieniową dziecka z ASD a dziecka nazwijmy go „neurotypowego”.

Jedzenie budzi wśród rodziców dodatkowe emocje, ponieważ jest jedną z tych potrzeb, które musi być zaspokojona przy ich udziale. Każde trudności podczas posiłku wiążą się więc z emocjami zarówno ze strony dziecka jak i rodzica. Są dzieci, które domagają się tylko określonego pokarmu np. jedzą wyłącznie tosty z serem na śniadanie, obiad, kolację, w przerwie domagają się przekąsek typu chipsy, paluszki, słodycze i dostają je ponieważ rodzicowi wydaje się, ze po tostach są głodne.

Wśród trudności z jakimi zgłaszają się rodzice są: Czytaj dalej